Hoe Antwerpse families uit de oude Brusselse geslachten stammen

Wij hebben er reeds meerdere malen op gewezen dat de stambomen van de oude Brusselse geslachten, hoe keurig die ook aan de hand van Brusselse bronnen worden opgemaakt, zeer ruim kunnen aangevuld worden met hetgeen de stadsarchieven van het Vlaamse land ons aan oud aktenmateriaal bieden. Deze aanvullingen zijn des te belangrijker daar het oud archief van Brussel in 1695 vernietigd werd tijdens de beschieting van de stad door de Fransen. Gelukkig had de stadssecretaris, J.-B. Houwaert, in funktie voor die vernietiging, het oud archief grondig bewerkt om er de genealogiën van talrijke Brusselse geslachten uit op te maken. Doch hoe kundig en eerlijk J.-B. Houwaert ook te werk ging, hoe kostzijn zijn 180 registers - die thans het Houwaert-fonds uitmaken en berusten op het Handschriftenkabinet van de Koninklijke Biblioteek te Brussel - ook zijn, is zijn werk slechts een ruim compendium van het vernielde archief. Ook heeft hij zich uiteraard - naar de in zijn tijd geldende opvattingen van de familiekunde - tot de meest vooraanstaande geslachten beperkt en meer bepaald tot de families die de Brusselse "Lignages" uitmaakten en waartoe men moest behoren om in de Brabantse hoofdstad een magistraatfunctie te kunnen bekleden. Over de nog voorhanden zijnde bronnen, zie men (o.m.), benevens de reeds vermelde Brabantica, de tijdschriften "Les Lignages de Bruxelles" (sedert 1962) en "Les Cahiers Bruxellois". Voor de aldus gepubliceerde stambomen wordt weinig of geen beroep gedaan op andere dan Brusselse bronnen. Nu is het voldoende bekend dat, ten allen tijde, de familiale verwantschappen zich nooit tot één enkele stad hebben beperkt. Ingevolge het uitzwermen en het huwen buiten de Brusselse kringen, vindt men dan ook, in haast alle Belgische steden, zeer rijk materiaal om de Brusselse bronnen aan te vullen.

Als één uit de talloze voorbeelden, brengen wij hier de schets van wat een huwelijk van een Brusselse patriciërsdochter (te Antwerpen in 1612) met een Antwerps koopman aan nakomelingen heeft gelaten (en deze schets is verre van volledig) om aan te tonen hoe talrijke Antwerpse families (en die het meestal niet vermoeden) onbetwistbaar hun afstamming uit de oude Brusselse geslachten kunnen bewijzen. Het betreft hier het huwelijk van Jw. Elisabeth van der Noot meet Abraham Verspreet.

Over dit geslacht UTEN STEENWEGHE gezeid van der NOOT (de PLATEA dictus de NOED), vindt men een grondig uitgewerkte stamboom in BRABANTICA VI/2, blz. 565-610.

(bewerkt door L. POPLEMONT, artikel raadpleegbaar in Vlaamse Stam, jaargang 1971, p.135)

Deze informatie is vrij beschikbaar.
Nochtans zou ik het zeer op prijs stellen moesten aanvullingen mij kenbaar worden gemaakt.